De mogelijkheid om de moleculaire status van een patiënt te bepalen, maakt het voor de arts mogelijk een betere diagnose te stellen en een gepersonaliseerde therapie aan te vatten. Dit leidt onherroepelijk tot een positieve uitkomst voor de patiënt en zijn omgeving, en heeft bovendien een gunstig effect op de immense kost van de gezondheidszorg. In het ultieme geval kan de zorg, die momenteel eigenlijk voornamelijk een ‘ziekenzorg' is, eindelijk echt gezondheidszorg worden.

Grote stappen in gepersonaliseerde geneeskunde werden recent gezet in anti-kankertherapie waar een gerichte aanval op de tumor heel doeltreffend blijkt. Dergelijke gerichte drugs blijken echter enkel werkzaam bij een specifieke doelgroep met een specifieke moleculaire achtergrond. Eerder dan een dure en weinig efficiënte trial-and-error strategie maakt de bepaling van die achtergrond van de patiënt een doeltreffende strategie mogelijk. Ook bij de behandeling en opvolging van HIV-patiënten wordt een moleculair profiel, dit keer van de pathogeen, gebruikt om de meest efficiënte drug te kiezen.

Moleculair profiel

Alhoewel er de laatste jaren enorme technologische vooruitgang werd geboekt, blijft het bepalen van een uitgebreid moleculair profiel van een individu een grote uitdaging. De zogenaamde biomerkers die dit complexe profiel bepalen geven informatie over een grote variatie aan biomoleculen. Vooruitstrevende technologieën  stellen de wetenschap in staat een veelvoud van dergelijke biomerkers simultaan te meten; een essentiële voorwaarde om gepersonaliseerde geneeskunde mogelijk te maken. Hoe completer het profiel dat we kunnen bekomen, hoe dichter we bij een preventieve eerder dan een reactieve geneeskunde komen.