Enterobacteriën zoals Escherichia coli zijn commensale bacteriën van de darmflora van de mens, maar kunnen bij zwakke patiënten onder andere diarree, bloedvergiftiging, infecties van de ademhalingswegen, de urinewegen en de buik veroorzaken. Andere soorten, zoals Acinetobacter en Pseudomonas zijn opportunistische ziekteverwekkers die - in sommige gevallen dodelijke - infecties kunnen veroorzaken, meer bepaald bij immunodeficiënte patiënten. Die bacteriën liggen vaak aan de basis van nosocomiale infecties. Dergelijke bacteriële infecties worden behandeld met antibiotica, onder andere carbapenems, een antibioticaklasse die tot de ß-lactamfamilie behoort. Ze vormen momenteel het laatste redmiddel voor behandeling van multiresistente gramnegatieve bacteriën.


Resistentie

Enterobacteriën en ook andere soorten bacteriën zijn sinds enkele jaren resistent geworden tegen de voornaamste antibiotica. De situatie is zo ernstig dat het Amerikaanse CDC (Center for Disease Control and Prevention) carbapenemase-producerende enterobacteriën (of CPE-bacteriën) tot de drie micro-organismen rekent die het hoogste gezondheidsrisico inhouden. Carbapenemases maken verschillende antibiotica, zoals penicillines, cefalosporines, carbapenems en monobactams, onwerkzaam. Bovendien gaat hun aanmaak meestal gepaard met de expressie van andere resistentiemechanismen tegen andere antibioticaklassen, met multiresistente bacteriën tot gevolg. De vaakst voorkomende carbapenemases bij de enterobacteriën worden als volgt aangeduid: KPC, VIM, IMP, NDM-1 en de OXA-48-familie. 

 

Snelle opsporing noodzakelijk

CPE's vormen een bedreiging voor de gezondheid omdat ze niet veel therapeutische mogelijkheden openlaten. Het is bijgevolg noodzakelijk ze snel te kunnen opsporen, zodat artsen hun patiënten efficiënt kunnen behandelen. Bij de CPE's is het resistentiemechanisme van OXA-48 het moeilijkst opspoorbaar. Er is dus een snelle test nodig die in alle routinelaboratoria uitgevoerd kan worden. Er zijn moleculaire tests in de handel die ofwel rechtstreeks op een staal, ofwel op geïsoleerde kolonies op basis van een bacteriecultuur kunnen worden uitgevoerd. Niettemin voldoen die moleculaire technieken, net als massaspectrometrie, niet volledig aan de behoeften voor identificatie van de carbapenemases en door hun gebruiksbeperkingen zijn ze enkel uitvoerbaar in een aantal gespecialiseerde laboratoria. 

 

Geografische verspreiding

Met fenotypische tests is het dan weer niet mogelijk om het precieze type carbapenemase te bepalen. Daarvoor zijn er nog extra tests nodig. De invasie treft heel Europa, maar de geografische verspreiding verschilt tussen de landen onderling. Zo worden Italië en Griekenland geconfronteerd met een endemische situatie, meer bepaald voor de KPC's, terwijl België af te rekenen krijgt met regionale epidemieën. Er is dus dringend behoefte aan snelle tests waarmee het mogelijk is om het precieze type carbapenemase te bepalen. Dat beamen ook gezondheidsexperts. Daarom brengt Coris BioConcept nu tests om resistentie op te sporen op de markt.